[OS] #LOUP: Jongup is MINE!!

[OS] Jongup is MINE
#LOUP (Zelo x Jongup)
PG
M/M
หมายเห็ด: ไอเดียเรื่องนี้มาจากที่แดฮยอนกับยองแจอัพรูปที่จงออบแข่งกันเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา บวกกับแฟนอาร์ตน่ารักๆของคุณเมเปิ้ลทำให้เราเกิดให้เดียขึ้นมา
หมายเห็ด2: เรื่องนี้เรามะโนขึ้นล้วนๆ ไม่อ้างอิงกับอะไรทั้งสิ้น จับทุกอย่างมาโยงกันให้หมดด

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

CYk6oluUoAIw6Pl

ทำไมช่วงนี้มีแต่คนแย่งจงออบฮยอง ทุกคนรู้มั้ยว่าจงออบฮยองนั้นเป็นของจุนฮงคนนี้

ตั้งแต่ฮิมชานฮยองที่ออกตัวแรง พาจงออบฮยองไปเลี้ยงข้าว เลี้ยงขนม แถมยังบอกอีกว่าจงออบฮยองเป็นของฮิมุจังง ไม่ใช่สักหน่อยย จงออบฮยองนะเป็นของจุนฮงต่างหากกก

นอกจากฮิมชานฮยองแล้วก็ยังมีคู่หูโวคัลไลน์สุดแสบแดฮยอนฮยองและยองแจฮยองที่แย่งจงออบฮยองจากผมไป แดฮยอนฮยองอะตัวดี ชอบแกล้งจงออบฮยอง แล้วก็ชอบฟัดจงออบฮยอง ถึงจะหน้าแมวๆน่ารักอย่างนี้ แต่นิสัยเจ้าเล่ห์เป็นสุขนัขจิ้งจอกเลยย ไว้ใจไม่ได้ ชอบยิ้มหวานๆหลอกลวงเบบี้ ทำหน้าตาอ้อนๆใส่จงออบฮยองให้จงออบฮยองไปเล่นด้วย แต่สุดท้ายก็จับจงออบฮยองฟัดทุกที แถมยังชอบหลอกจงออบฮยองไปเซลก้าคู่กันแล้วเอามาอวดผมคนนี้ จุนฮงนะเจ็บปวดดด ส่วนยองแจฮยองนี่ก็ไม่แพ้กันนน เห็นว่าน่ารักและนุ่มนิ่มอย่างนี้แต่ก็ใจร้ายไม่แพ้แดฮยอนฮยองเลยย ตั้งแต่ตอนเลือกรูมเมทก็เลือกจงออบฮยอง เพราะว่าอยากเล่นเกมส์แข่งกับจงออบฮยอง จุนฮงคนนี้เลยต้องไปนอนกับฮยองหน้าแมวคนนั้น หลังจากการเป็นรูมเมทกันนั้นฮยองสองคนนี้ก็ตัวติดกันขึ้นทุกวันน พากันเล่นเกมส์ดึกดื่นจนฮิมชานฮยองจะกินหัว แล้วล่าสุดคือแย่งกันอัพวิดีโอที่จงออบฮยองเต้นให้เบบี้ชง ส่วนจงออบฮยองผู้ไม่รู้เรื่องก็นั่งขำถึงความกากของยองแจฮยองที่ถูกแดฮยอนฮยองอัพตัดหน้าา ส่วนจุนฮงคนนี้ก็ได้แต่อัพหน้าหงอยๆลงทวิตเตอร์ เบบี้ไม่รู้หรอกว่าจุนฮงเสียใจขนาดไหนน

CYde6GrUQAAIByb

แม้แต่คนเงียบๆเหมือนไม่ยุ่งอะไรกับใครอย่างยงกุกฮยองก็แย่งจงออบฮยองจากผมเหมือนกัน เห็นเงียบๆอย่างนี้แต่ก็ไม่แพ้คนอื่นจริงๆ โดยเฉพาะงานแฟนมีทที่ญี่ปุ่น ที่ต้องเล่นเกมส์ป๊อกกี้กับยองแจฮยองและจงออบฮยอง ตอนที่ยงกุกฮยองต้องกินป๊อกกี้จากจองออบฮยองนี่จับจงออบฮยองล็อคคอและก้มลงไปจุ๊บปากเลยย นอกจากนี้ระหว่างที่เล่นเกมส์ด้วยกันก็กอด จับ ลูบ คลำ สาระพัดด จุนฮงนะใจสลายมากกก ทำไมยงกุกฮยองทำอย่างนี้กับผม ฮยองรู้มั้ยว่าจงออบฮยองเป็นของผมมม

bangup

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

“ไอ่จู แกเป็นอะไรของแกวะะ เห็นนั่งเล่นมือถือแล้วนอนดีดดิ้นมาสักพักแล้วว ผีเข้าหรออ” ฮยองหน้าแมวที่กำลังจกขนมกินอยู่หน้าทีวีหันมาถามผม

“ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยฮยอง ฮยองดูทีวีไปเลย” จะให้บอกฮยองวยังไงละครับบ บอกว่าผมกำลังเจ็บปวดที่ฮยองทุกคนแย่งจงออบฮยองของผมไปงั้นหรออ พวกฮยองคงได้หัวเราะลั่นหอแน่ๆ

“ไม่ใช่แกกำลังดีดดิ้นที่ว่าเบบี้ชอบฉันที่ถ่ายเซลก้ากับจงออบหรอกใช่มั้ยย แกเลยอิจฉาแล้วนั่งดีดดิ้นเป็นผีเข้าอย่างนี้”

“…” นั่นรู้ทันอีก

“เงียบอย่างนี้แสดงว่าฉันพูดถูกละสิ ฮะฮะฮ่าาาาาา”

“ฮยองอ่ะะะ ไม่ต้องมาหัวเราะผมเลย โอ๊ย!! ผมไม่อยู่กับฮยองแล้ว” ว่าแล้วผมก็เก็บของไปหาจงออบฮยองที่ตึกดีกว่า เห็นว่าฮยองไปซ้อมเต้นวันนี้

“ล้อแค่ถึงกับงอนเลยหรอไอ่จู แล้วนี่จะหนีไปไหนละ ล้อแค่นี้ถึงกับหนีเลยหรอแก จะไปไหน ฝากซื้อชีสเค้กกลับมาด้วยยย อย่าลืมละะ” แดฮยอนฮยองตะโกนไล่หลังงผมมา แถมยังฝากซื้อของอีก กินขนาดนี้ขอให้ซิกแพ็คไม่ขึ้น อ้วนเป็นหมูไปซะะะ

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

ห้องซ้อม

จงออบฮยองกำลังนอนแผ่อยู่กลางห้อง พร้อมกับเปิดเพลงคลอทิ้งไว้ ฮยองแอบอู้อยู่ชัดๆเลยนี่หว่า ไหนว่ามาซ้อม หนีออกจากหอมานอนที่ห้องซ้อมสะงั้น รำคาญแดฮยอนที่ชอบกวนกับยองแจฮยองที่ชวนเล่นเกมส์แหงๆ

“จงออบฮยองง”

“…”

“ฮยองงงง”

“หืออ จุนฮงหรออ” จงออบฮยองที่งัวเงียๆ ลุกขึ้นมาขยี้ตาแล้วนั่งทำตาปริบๆมองหน้าผม ทำไมฮยองทำตัวน่ารักใส่ผมขนาดนี้ จุนฮงคนนี้อยากจับฮยองขังไม่ให้ใครเห็นเลย

“ไหนว่ามาซ้อมเต้น แล้วทำไมมาหลับอย่างนี่ละฮะ”

“ก็มันง่วงง” จงออบฮยองพูดแล้วก็นอนลงไปกลิ้งกับพื้น “แล้วนี่ฮิมชานฮยองให้มาตามกลับไปหรอ”

“ไม่ใช่ฮะ ผมอยู่หอเบื่อๆเลยมาหาฮยองว่าจะชวนฮยองไปหาอะไรกิน เพราะฮินชานฮยองกับยงกุกฮยองออกไปข้างนอกทั้งคู่ฮะะ” เพราะเหตุนี้แหละ ผมถึงมาหาจงออบฮยองก่อนที่ฮยองจะกลับหอและจะไม่ได้อยู่กับผม

“นายจะกินไรอ่ะะ”

“แฮมเบอร์เกอร์แบบที่ฮยองชอบก็ได้นะฮะะ”

“อ่าา งั้นเก็บของแปป นายออกไปรอข้างนอกเลยก็ได้” แล้วจงออบฮยองก็ลุกขึ้นไปเก็บของ ปิดเพลง ปิดไฟ แล้วออกมาหาผมข้างนอก

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

ร้านเบอร์เกอร์

พวกเราก็สั่งเบอร์เกอร์มานั่งกินกันในร้าน จงออบฮยองที่ชอบกินเบอร์เกอร์มากก็กำลังตั้งใจกินอย่างสุดๆไปเลยละ ผมไม่เข้าใจจริงๆนะ จงออบฮยองที่ชอบกินเบอร์เกอร์และฟาสฟู้ด แต่หุ่นก็ยังดูดีอยู่ ไม่อ้วนด้วย ผิดกับฮิมชานฮยอง รายนั้นเหมือนตัวจะแดกอยู่ตลอดเวลา โอ๊ะะ ผมบ่นอะไรออกไปเนี่ย ทุกคนช่วยลืมไปด้วยนะครับ เดี๋ยวฮิมชานฮยองจะกินหัวผม…

“นี่ จุนฮง เสร็จแล้วจะไปไหนต่อมั้ย หรือจะกลับหอเลย” จงออบฮยองที่กินเสร็จแล้วถามผมขึ้นมา

“อ่า… ไปซื้อเค้กให้แดฮยอนฮยองฮะ” เกือบลืมเค้กของพี่ดำไปแล้ว ถ้าไม่ได้ซื้ออาจถูกแย่งจงออบฮยองไปเล่นแน่ๆ เลย

“ดีเลย ว่าจะชวนไปกินเค้กกันก่อนกลับพอดีเลย ป่ะๆ” แล้วฮยองก็ลากผมออกจากร้านเบอร์เกอร์

“นี่ฮยอง ทำไมฮยองช่วงนี้ฮยองถึงถ่ายรูปกับแดฮยอนบ่อยจังฮะ” จู่ๆผมก็ถามจงออบฮยองขึ้นระหว่างทางที่เดินไปร้านขนม ก็คนมันอยากรู้นี่ฮะ จะให้ทำยังไง…

“หืออ ไม่นะ ฮยองว่ามันก็ปกตินะ” จงออบฮยองตอบมา ปกติยังไงของฮยองวะครับ จุนฮงคนนี้ถึงไม่มีรูปคู่กับฮยอง เพราะคนอื่นๆแย่งจงออบฮยองไปอยู่ด้วยทุกคนเลย

“แต่ผมว่า มันไม่ปกติตรงที่ฮยองไม่ค่อยอยู่กับผมเหมือนเมื่อก่อนอ่ะะ ฮยองชอบออกไปข้างนอกกับฮิมชานฮยอง ไม่ก็ถูกแดฮยอนฟัดอยู่บ่อยๆ แถมช่วงนี้เป็นรูมเมทยองแจฮยองอีกก็พากันเล่นเกมไม่สนใจผมเลยอ่ะะะ”

“น้อยใจหรอจุนฮงอาาา” จงออบฮยองหันมายิ้มขำและถามผม

“ก็ใช่สิฮะ ตอนนี้นะผมนะอิจฉาฮยองทุกคนเลย เพราะฮยองทุกคนแย่งจงออบฮยองไปเป็นของตัวเองกันหมดเลย จริงๆแล้วจงออบฮยองนะเป็นของจุนฮงคนนี้ต่างหากก” แล้วผมก็คว้าจงออบฮยองเข้ามากอด “ผมนะหวงฮยองมากๆ นะรู้มั้ย หวงจนไม่อยากให้ไปเล่นกับฮยองคนอื่นๆเลย อยากให้อยู่กับคนเดียว”

“คิดมากหน่าจุนฮง ตอนนี้ฮยองก็อยู่กับจุนฮงแล้วไง” จงออบฮยองกอดผมตอบและเอามือลูบหลังผม “แต่ว่าตอนนี้ปล่อยฮยองก่อนมั้ย นี่มันข้างนอกนะ”

“ไม่ปล่อย จนกว่าฮยองจะมาซ้อมกับผมทุกวัน กลับหอพร้อมผมทุกวัน และจะดีมากถ้าย้ายห้องมานอนกับผมได้”

“ก็ได้ๆ ยกเว้นเรื่องย้ายห้องนะ นายไปตกลงกับยองแจฮยองเอง” จงออบฮยองตอบตกลง ส่วนเรื่องย้ายห้องนี่ผมต้องไปเถียงกับยองแจฮยองเองนี่เรื่องใหญ่มาก ยองแจฮยองไม่ยอมง่ายๆแน่ๆเพราะขาดคนเล่นเกม “ตกลงแล้ว ปล่อยได้หรือยังจุนฮงอา” จงออบฮยองที่อยู่ในอ้อมกอดผมทักขึ้นมา พร้อมกับหูแดงๆ เขินผมละสิ

“คร้าบ ปล่อยก็ได้” แล้วผมก็ต้องปล่อยจงออบฮยองไปอย่างเสียดายแต่ก็ไม่วายที่จะจับมือจงออบฮยอง ก็คนมันหวงนี่หน่า

แล้วผมกับจงออบฮยองก็พากันไปกินเค้กและเลือกซื้อเค้กไปฝากพวกฮยองทั้งหลายที่หอ

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

หอพัก

“กลับมาแล้วคร้าบบ” จงออบฮยองพูดขณะที่เปิดประตูเข้าไป

“กลับมาแล้วหรอจุนฮงอา จงออบอา” ฮิมชานฮยองที่นั่งดูทีวีที่ห้องนั่งเล่นทัก

“จงออบอาา กลับมาแล้วหรออ ดีเลยฉันกำลังหาคนเล่นเกมเป็นเพื่อนเลย” ยองแจฮยองที่เปิดประตูห้องนอนออกมาและวิ่งเข้ามาหาจงออบ

“อย่าสิเห้ยย ฉันจองจงออบก่อนนะเห้ย” แดฮยอนฮยองที่โผล่มาจากครัวก็วิ่งมาหาจงออบ

“ไม่นะะ จงออบฮยองเป็นของจุนฮงทุกคนห้ามแย่งนะ” ว่าแล้วผมก็เอามือโอบเอวและกอดฮยองจากด้านหลัง “จงออบฮยองเป็นของจุนฮงต่างหาก ทุกคนห้ามแย่งด้วย หวง แดฮยอนเอาเค้กที่ฝากซื้อไปเลย คืนนี้ฮยองไปนอนกับยองแจฮยองเลย ผมจะนอนกับจงออบฮยอง” แล้วผมก็ยื่นเค้กให้แดฮยองฮยองและคว้ามือจงออบฮยองเข้าห้อง

“เห้ยย ไม่ได้นะฉันไม่อยากนอนกับไอ่ดำมันอ่ะะ” ยองแจฮยองโวยวาย
“แกว่าใครดำห่ะะ”
“….”แล้วฮยองทั้งสองก็เถียงกันไม่จบสิ้น ปล่อยให้ฮิมชานฮยองจัดการแล้วกัน

และในที่สุด คืนนี้จุนฮงก็ได้นอนกับจงออบฮยองสักที อิอิ

– จ บ เ ถ อ ะ –

TALKATIVE with ME:
และแล้วมันก็จบบบบ
ดีใจมากค่ะะะ มะโนมาตั้งแต่ช่วงที่เจอแฟนอาร์ตและอตก.ของดะยอนน
แต่มาเสร็จเอาเกือบปลายเดือนมกรา
ภาษาอาจจะยังไม่ดีเท่าไหร่ //เสียใจตรงนี้แหละะ
เนื้อเรื่องก็อาจจะตัดๆ เพลนๆ กลวงๆ แบบไม่มีอะไรไปบ้างง ต้องขอโทษไว้ตรงนี้ด้วย
แต่ที่กัดฟันแต่งมาได้เพราะเราหาฟิคโล่ออบอ่านไม่ได้นานแล้วววว
ช่วงนี้มีแต่แด้โล่ ออบแจ
เราก็เลยลั่นชอตฟิคสั้นๆเรื่องนี้ขึ้นมาาา

อีกอย่างโมเม้นโล่ออบช่วงนี้ก็หายากเหลือเกิน
นานๆทีจะโผล่มาไม่ใช้เหี่ยวเฉาา
คัมแบครอบหน้าขอโมเม้นโล่ออบบ้างนะคะะ
ตอนนี้ไม่รู้ว่าโล่ออบไปเป็นคู่แรร์ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน…

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ค่ะะะ
//โค้งงามๆ
– เ พี้ ย น –

ปล. ขอบคุณรูปแฟนอาร์ตของคุณเมเปิ้ลมากๆเลยนะคะที่จุดประกายไอเดียให้
ปลล. หากไม่สะดวกที่จะเม้นในนี้สามารถติชม คอมเม้น หรือกรีดร้องได้ที่ #ฟิคเพี้ยนๆ ในทวิตเตอร์นะคะะ

Advertisements

3 thoughts on “[OS] #LOUP: Jongup is MINE!!

  1. กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฟิคโล่ออบ ฮืออออออออออออออ ขอร้องไห้และสวมกอดไรต์ ช่วงนี้ขาดแคลนโล่ออบมาจี ๆ อย่าว่าแต่โล่ออบเลย ขาดแคลนออบเคะเลยต่างหาก เส้าาาาาา

    อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่าหอพักของบีเอพีช่างวุ่นวายเหลือเกิน และเหนือสิ่งอื่นใดคือทุกคนรุมกันแย่งจงออบ! ชอบตรงนี้แหละค่ะ! รู้สึกเหมือนมีผู้ร่วมอุดมการณ์ #กอด

    ชอบในความเรียลของเนื้อเรื่องจัง แล้วก็ชอบภาษาง่าย ๆ ที่ไรต์ใช้ แล้วก็ชอบความขี้หึงของจูนง หวงพี่เขาแบบนี้ก็ขอเขาเป็นแฟนเลยเซ่ เอ๊ะ หรือว่าเป็นแฟนกันอยู่แล้วแต่เก็บเป็นความลับนะ กอดกันขนาดนี้ กิ๊สสสสสสสสสสสส

    อ่านไปเขินไป ฮือ ดีกับใจมากจี ๆ เรื่องนี้ ขอบคุณมากนะคะที่แต่งฟิคโล่ออบมาในช่วงที่ไม่ค่อยมีโมเมนต์ รู้สึกชุ่มชื่นหัวใจจี ๆ แต่งอีกนะค้า พร้อมเสพค่ะ

    1. *สวมกอดคนอ่านอย่างอบอุ่นน*
      ขอบคุณที่ชอบและขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ คนอ่านชอบเราก็ดีใจ ~
      เราเจอคนร่วมอุดมการณ์ออบเคะแล้วว ดีใจมากกก ช่วงนี้หายากมากก เพราะช่วงนี้น้องมุนทำตัวแมนกับทุกคนน
      ไว้โอกาสหน้าถ้ามีเวลาและสมองแล้นจะพยายามแต่งมาอีกค่าา

      1. แต่งอีกเยอะ ๆ เลยค่ะ เราต้องการเสพออบเคะแรงมาก ช่วงนี้ออบเมะมันล้นหลามเหลือเกินรู้สึกห่อเหี่ยว ฮือออออออออออ *เขย่าไรต์*

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s